500 Bin Yıllık Hayvan Kalıntılarında Kesme ve Doğrama İzleri

2,5 milyon yıl önce, öncül insanlar çoğunlukla bitkilerden oluşan bir diyete sahipti. Beyinlerinin büyümesiyle, daha fazla besleyici gıdalara ihtiyaç duydular, bu ihtiyacı karşılamak da yağ ve etle mümkündü. Bu durum, yırtıcılarda bulunan keskin dişler ve pençelerden yoksun öncül insanları, hayvanları avlayabilmek, ve (buldukları leşler için de geçerli) kemiklerinden etleri ve yağı ayırabilmek için yeni yetenekler ve aletler geliştirmeye sürükledi.

Revadim, İsrail’de, 500 bin yıllık Alt Paleolitik buluntu bölgesinde, Tel Aviv Üniversitesi Arkeoloji Bölümü’nden Prof. Ran Barkai ve öğrencileri, bütün bölgelerde bulunanlara benzer şekilde ve boyutlarda tarihöncesi taş aletler olan, el baltaları ve kazıyıcıları, çevrelerinde buldukları hayvan  kalıntılarıyla birlikte incelediler.

Araştırma, PLOS ONE isimli akademik dergide yayınlandı. Yayında, bilimsel olara Paleolitik taş aletlerinin, hayvan derisi ve leşlerinin işleme tabi tutulmasıyla ilgili kesin kanıtlar olduğu bahsedilmektedir.

Bulmacayı Çözmek

Prof. Barkai, “Bulmacanın üç bölümü var: insan beyninin büyümesi, et tüketimine geçiş ve yeni biyolojik ihtiyaçlara ulaşmak için özelleşmiş aletler geliştirebilme yeteneği. Taş alet teknolojisinin icadı, insan evrimi sürecinde en önemli dönüm noktalarından biri olmuştur. Hayvan etine ulaşabilmek için, taş alet yapabilmek, biyolojik ve kültürel kilometre taşı niteliğindedir.” demiştir. Ayrıca, “Revadim’de çok iyi korunmuş yarım milyon yıllık taş ocağında, taş aletle kesilmiş olan fil kaburga kemiğinin de aralarında bulunduğu işlem görmüş hayvan kalıntılarına ve hala hayvan yağı kalıntılarına rastlanan çakmaktaşından el baltası ve kazıyıcılara rastladık. Bu buluntular, kesme ve işleme tabi tutma (hayvanların deri, post gibi bölümlerini) eylemlerinin aynı yerde olduğunun kesin bir göstergesidir.” diye eklemiştir.

Taş aletler üzerinde yapılan analizler, tarihöncesi organik bileşenlere işaret etmektedir. Bu sonuç, bilim insanlarının taş aletle, hayvanlar üzerinden besin elde edilmesine yönelik tespit ilk direkt kanıt olarak görülmektedir.

Prof. Barkai, “Şu ana kadar arkeologlar, taş aletlerin kullanımı ve fonksiyonları konusunda sadece senaryolar üretebiliyorlardı. Çünkü bir zaman makinemiz yok.  Avlanmak için ya da avlandıkları ve leş halinde bulunan hayvanlar üzerinde bu taş aletleri kullanmak mantıklı bir açıklama fakat bunu kesin olarak kanıtlayan bir bulgu olmadan bunlar sadece fikir niteliğindedir.” demiştir.

Tarihöncesi İsviçre Çakısı

Taş aletlerin, fonksiyonları ve üretimleri konusunda şimdiye kadar cevaplanamamış sorular vardı, dünyadaki bütün tarihöncesi buluntu bölgelerinde bulunan taş aletlerinin özel amaçlar için üretilmiş olup olmadığı konusunda şüpheler vardı.  Çakmaktaşı aletlerin benzerleri, modern kesme veya doğrama üzerine yapılan deneylerde kullanıldı.  Daha sonra bu aletler, tarihöncesi benzerleriyle karşılaştırıldı. Sonuç olarak, el baltalarının, tarihöncesi insanların “İsviçre çakısı” denebilecek kadar çeşitlikte, kemik kesmek ve kırmak, deri yüzmek gibi aktivitelerde, daha narin ve ince olan kazıyıcıların ise, hayvan postunu ve yağ tabakasını, kas dokusundan ayırmak için kullanıldığı anlaşıldı.

Prof. Bakai, “Tarihöncesi insanlar, hayvanların her kısmından yararlanıyordu. Örnek olarak, büyük filler üzerinde her iki aleti de kullanmaya ihtiyaçları vardı. Bu tür aletleri yapmak, çok önemliydi ve muhtemelen nesilden nesile geçiyordu, çünkü bu aletler yüz binlerce yıl boyunca, çok yaygın bir coğrafyada aynı şekilde üretiliyordu. Arkeoloji adı verilen binlerce parçalı yapbozda, bazen bir diğer parçaya bağlanabilen parçalar bulabiliyoruz. Taş aletler ve hayvan kemikleri arasında da buna benzer bir bağlantı bulmuş olduk.” demiştir.

Kaynak:  http://phys.org/news/2015-03-prehistoric-stone-tools-year-old-animal.html

Leave a Reply