Evrimsel psikolog Satoshi Kanazawa’ya göre; yatağa geç giden ve geç uyanan bireyler, daha günlük bir program izleyen bireylere kıyasla daha zeki oluyor. Kazanawa bu sonuca çocukların uyku modellerini analiz ederek ulaşmış:

“Birçok sosyal ve demografik faktör göz önüne alındığında ; zeki çocuklar büyüdüklerinde , daha az zeki olanlara kıyasla gece odaklı oluyorlar. Örnek olarak, çocukluk IQ’’su 75’in altında olanlar erken erişkinlik dönemlerinde hafta içi 23.41’de yatağa girerken ; çocukluk IQ’su 125 ve üzeri olanlar 00.29’da yatağa giriyorlar.”

Kanazawa işe evrimsel benzeri olan bir hipotez oluşturarak başlıyor: gece baykuşu olmak evrimsel açıdan geleneksel insan rutininden uzaklaşma olduğuna göre ; daha gece odaklı bir yaşam stili benimseyenler büyük oranda gündüz kuşu türdeşlerine göre daha akıllıdır.

Hipotezini formülleştirirken, Kanazawa dünyanın antik kültürleriyle ilgili kayıtları inceleyip, göze çarpan gece odaklı yönelimlere dair kanıt aramış. Tahminen, karanlık çöktükten sonra ışık yaratmanın ilk başlardaki zorluğu, insanları katı bir günlük programı devam ettirmeye zorlamış. Şu anda modern teknoloji bize günün 24 saati ışık sağlayabilecek kapasiteye geldiği için , bazı bireyler bilinçli olarak biyolojik saatlerini değiştirmiş ve daha gece odaklı bir hayat tarzını benimsemiş. Kanazawa’nın gece baykuşları ile ilerlemiş zekanın arasında kurduğu bağlantının kökünde bu bilinçli karar bulunuyor. Eski günlük sisteme sadakat öne çıkan bir zeka gerektirmiyor.

Her ne kadar Kanazawa’nın bulguları yüzeysel görünse de, bu konuyla ilgili başka meslektaşının yaptığı farklı bir araştırma yok. Sonucu sınırlı dataya bağlı geniş varsayımlara dayalı olduğundan şüpheyle yaklaşmakta da fayda var.

 

Kaynak: bigthink.com