Tarih öncesi insanların at ve ren geyiği festivalleri yaptıkları biliniyordu, fakat bu erken insanlar birbirlerini de yemek olarak hazırlamışlardı. Bilim insanları, Avrupa genelinde mağaralarda bulunan kesilmiş çocuk ve erişkin kemiklerinde bu antik yamyamlığın tüyler ürpertici kanıtlarını ortaya çıkardı. Ancak insanın içini kemiren soru, tarih öncesi diyetinin daima insan etiyle takviye edilip edilmediğidir.

Şimdilerde ise yeni bir araştırma, eski insanların mağaralardan dışarı çıkıp avlanmaya alternatif olarak muhtemelen birbirlerini yediklerini öne süren tezin muhtemel olmadığını ortaya koymaktadır. Araştırmacılar, insan bedeninin yeterli kalori için iyi bir besin kaynağı olmadığını söylüyorlar.

İngiltere’deki Brighton Üniversitesi’nde paleolitik arkeolog olan çalışmanın yazarı James Cole, “Bizim ebadımızda ve ağırlığımızda bir hayvanla kıyaslandığında –bir at, bir inek veya bir bizon- beklenen kalori miktarına sahip olmadığımız görülmektedir,” diyor.

Cole, modern bir erkek insanın ortalama vücut ağırlığı ve yapısı üzerine yayınlanan araştırmaları kullanarak yağdan ve proteinden sağlanan kalori miktarını hesapladı. Daha sonra uyluk, karaciğer ve akciğerler gibi çeşitli vücut parçalarının kalori değerleri için ayrıntılı bir şablon oluşturdu.

Cole’a göre, bu kalori değerleri Homo olmayan bazı sapiens türleri için farklılık gösterebilir. Örneğin Neandertaller’de, kas kütlesi daha büyük olduğu için bu değerlerin daha yüksek olabileceğini söyledi. Fakat şablon, Homo erectus, Homo antecessor ve hatta Neandertal gibi tarihöncesi homininlerin minimum kalorisi için iyi bir araç sağlar.

Cole, bu kalori tahminlerini, tarih öncesi homininlerin tükettiği – mamutlar, yünlü gergedanlar, bizon, atlar, kuşlar ve çeşitli geyik türleri – hayvan türleriyle karşılaştırdı. İnsan dokusunun, avlanabilen büyük hayvanların çoğundan önemli ölçüde daha az kalori sağladığını keşfetti. Örneğin çalışmanın verilerine göre insan dokusu yalnızca 32.000 kalori vermiş olmasına rağmen bir atın sadece kasından 200.000 kalori sağlanıyor.

Cole, Scientific Reports dergisinde 6 Nisan’da yayınlanan sonuçlarda, birçok arkeolog tarafından önceden de tahmin edildiği üzere avcı ve tüketici Homininlerin, tarih öncesi insanlar için güvenilir bir gıda kaynağı olmayacağını belirtti. Ayrıca yamyamlığın sosyal bir yönlendirme olduğunu da ekledi. Örneğin, Neandertaller veya diğer gruplar, kendi topraklarını savunmak zorunda kaldıklarında veya grup içindeki rekabeti çözmenin bir yolu olarak birbirlerini yemiş olabilirler.

Bu hipotez paleolitik yamyamlık fosil kayıtlarının kısıtlı oluşunu da desteklenmektedir. Cole, diş izlerini taşıyan yetişkin, çocuk ve genç kemiklerin, büyük gruplardaki mağaraların derinlerinde bulunduğunu; bunun da tüm grubun normal diyetin bir parçası olmaksızın tek seferde tüketildiğini gösterdiğini belirtti.

Cole’a göre arkeologlar gelecekte, bu şablonu insan fosillerini değerlendirmek için bir araç olarak kullanabilir ve böylelikle yöredeki yamyamlık eylemlerinin arkasındaki motivasyonları yorumlayabilir. Bilim adamları, insan kemiklerinin yanında bulunan çeşitli hayvan kalıntılarının kalori değerlerine bakabilir ve bu tarih öncesi grubun hayatta kalma mücadelesi içinde olup olmadığını analiz edebilir ve böylelikle diğer yiyecek seçeneklerinin olmaması, topraklarını savunulması ya da ritüel nedenlerle yamyamlığa yöneldikleri anlaşılabilir.

Cole, “Neandertal stereotipi doğru değildir” diyor. Neandertal kuzenlerimizin kendi türlerini yediğini kabul etmek, onların vahşi oldukları anlamına gelmiyor. Sergilediğimiz davranışlar için nasıl çeşitli motivasyonlarımız varsa onların da kendince motivasyonları olabilir. “Yamyamlıklarının farklı sebeplerle gerçekleştiğini ve karmaşık olduğunu düşünmeliyiz ve farklı her bir motivasyonu etiketleyerek sınıflandırmalıyız.”

Haber: Knvul Sheikh

Kaynak: livescience.com

Çeviren: Bünyamin TAN